ในเดือนธันวาคม 1965 สโมสร เลสเตอร์ ซิตี้ ทำลายสถิติค่าตัวของสโมสร ด้วยการจ่ายเงิน £42,500 ให้กับ คาร์ดิฟฟ์ ซิตี้ เพื่อคว้าตัว ปีเตอร์ โรดริเกส แบ็คขวาทีมชาติเวลส์มาร่วมทีม
ปีเตอร์ โรดริเกส เติบโตขึ้นมาในคาร์ดิฟฟ์และเป็นนักเตะของทั้งคาร์ดิฟฟ์และทีมชาติเวลส์ระดับเยาวชน ก่อนจะเซ็นสัญญาเป็นนักเตะอาชีพกับ คาร์ดิฟฟ์ ซิตี้ เมื่ออายุ 17 ปี ในเดือนพฤษภาคม 1961
หลังจากลงเล่นในทีมชุดใหญ่เพียง 6 นัด เขากลายเป็นนักเตะทีมชาติ เวลส์รุ่นอายุไม่เกิน 23 ปี และต่อมาได้รับโอกาสลงเล่นให้กับทีมชาติชุดใหญ่ในปี 1965
ในปีเดียวกันนั้น เขาเป็นแบ็คขวาตัวหลักของคาร์ดิฟฟ์ ที่ลงเล่นในรอบ 8 ทีมสุดท้ายของศึกคัพ วินเนอร์ส คัพ พบกับเรอัล ซาราโกซ่า แม้สุดท้ายทีมจะพ่ายแพ้ไป
ปลายปี 1965 คาร์ดิฟฟ์ปฏิเสธข้อเสนอของทอมมี่ โดเชอร์ตี้ ที่ต้องการให้เขาไปร่วมทีม เชลซี แต่สุดท้าย แม็ตต์ กิลลีส์ ผู้จัดการทีมเลสเตอร์ ซิตี้ ได้เซ็นสัญญาคว้าตัวเขามาร่วมทีมในเดือนธันวาคม 1965
ประเดิมสนาม: วันที่ 1 มกราคม 1966 ที่สนามฟิลเบิร์ต สตรีท พบกับ สโต๊ค ซิตี้ ซึ่งเขาสร้างผลงานทันทีด้วยการเปิดบอลให้ เดเร็ค ดูแกน โหม่งทำประตูชัย
เขามีสไตล์การเล่นที่รวดเร็วในการเติมเกมรุก และเล่นเป็นฟูลแบ็คสมัยใหม่ และเป็น มาสเตอร์แห่งการสไลด์แท็คเกิ้ล ซึ่งทำให้แฟนบอลเลสเตอร์ชื่นชอบเขาอย่างรวดเร็ว
โรดริเกส เป็นตัวหลักของเลสเตอร์ ตลอด 5 ฤดูกาล และติดทีมชาติเวลส์เพิ่มอีก 16 นัด (รวมทั้งหมด 40 นัด) หนึ่งในไฮไลต์สำคัญคือ การดวลกับตำนานอย่าง การ์รินช่า ของทีมชาติบราซิล
ในฤดูกาล 1968/69 แม้จะเจอปัญหาอาการบาดเจ็บที่ข้อเท้า แต่เขาสามารถกลับมาช่วยทีมได้และลงเล่นครบทุกนัดในเส้นทางสู่ รอบชิงชนะเลิศ เอฟเอ คัพ อย่างไรก็ตาม เลสเตอร์พ่ายให้กับ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ 0-1 ในนัดชิงชนะเลิศ สามสัปดาห์ต่อมา เลสเตอร์แพ้ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด 3-2 ในนัดสุดท้ายของฤดูกาล และตกชั้นจาก ดิวิชันหนึ่ง หลังจากอยู่ในลีกสูงสุดมานาน 12 ปี
ในฤดูกาล 1969/70 เลสเตอร์ พลาดการเลื่อนชั้นอย่างหวุดหวิด และหลังจากมีปัญหากับ แฟรงค์ โอฟาร์เรลล์ โรดริเกส ก็ร้องขอการย้ายทีม
ในเดือนตุลาคม 1970 หลังลงเล่น 171 นัด ให้กับ เลสเตอร์ เขาย้ายไปเชฟฟิลด์ เว้นส์เดย์ และอยู่ที่นั่นเป็นเวลา 5 ปี ในเดือนกรกฎาคม 1975 เขาย้ายไปร่วมทีม เซาแธมป์ตัน ในลีกดิวิชั่น 2 และในฤดูกาลแรกที่นั่น เขากลายเป็นกัปตันทีม ที่พาทีมคว้า แชมป์เอฟเอ คัพ 1976 ด้วยการเอาชนะแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ดของ ทอมมี่ โดเชอร์ตี้ ซึ่งเคยต้องการเซ็นสัญญากับเขามาก่อน
หลังจากรีไทร์ในปี 1977 โรดริเกสได้ใช้ชีวิตหลังเลิกเล่นฟุตบอลในหลายบทบาท ทั้งเปิดผับในแฮมป์เชียร์ และเวลส์ ก่อตั้งโรงเรียนสอนฟุตบอลในเมืองเทนบี้ ใช้ชีวิตหลังเกษียณในสเปน ก่อนจะกลับมาอยู่ทางตอนใต้ของอังกฤษ