การแข่งขันนัดนี้ถูกจัดขึ้นหลังจากที่ มาร์ติน โอนีล อำลาเลสเตอร์ ซิตี้ ไปคุมทีมเซลติกในเดือนมิถุนายน ปี 2000
ภายหลังการอำลาของโอนีล มีการตกลงตามสัญญาระหว่างสองสโมสรเป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงที่อนุญาตให้สตีฟ วอลฟอร์ด ผู้ช่วยโค้ชทีมชุดใหญ่ของเลสเตอร์ ตามโอนีล ไปยังเซลติกได้
เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยน เซลติก ตกลงจะมาแข่งนัดกระชับมิตรกับเลสเตอร์ ที่สนามฟิลเบิร์ต สตรีท โดยรายได้จากการขายบัตรทั้งหมดเป็นของฝั่งเจ้าบ้าน
เกมนี้จัดขึ้นในคืนวันจันทร์ และเป็นนัดแรกของมิคกี้ อดัมส์ ในฐานะผู้จัดการทีมเลสเตอร์ ซิตี้ โดยก่อนหน้านี้เพียงสองวัน ทีมเพิ่งพ่ายแพ้ต่อแมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด คาบ้าน และตกชั้นจากพรีเมียร์ลีกอย่างเป็นทางการ เดฟ แบสเซตต์จึงก้าวขึ้นไปเป็นผู้อำนวยการฟุตบอล และมอบหน้าที่ผู้จัดการทีมให้กับอดัมส์ ในช่วงสี่เกมสุดท้ายของฤดูกาล
แมตช์นี้ยังเป็นหนึ่งในเกมสุดท้ายที่สนามฟิลเบิร์ต สตรีท โดยเหลืออีกเพียงสองนัดก่อนที่สโมสรจะย้ายไปยังสนามใหม่ที่ถนนฟิลเบิร์ต เวย์ เซลติกเดินทางมาในฐานะแชมป์ลีก สก็อตติช เอฟเอ คัพ และสก็อตติช ลีก คัพ จากฤดูกาลก่อน
ในทีมเซลติก ยังมีอดีตนักเตะเลสเตอร์ ที่เป็นลูกทีมของโอนีล ได้แก่ สตีฟ กัปปี้ และนีล เลนนอน นอกจากนี้ยังมีผู้เล่นที่ต่อมาจะย้ายมาอยู่กับเลสเตอร์อย่างแร็บ ดักลาส และโมโม ซิลล่า รวมถึงสตาร์ดังอย่างเฮนริก ลาร์สสัน และจอห์น ฮาร์ตสัน
ผลการแข่งขันจบลงด้วยชัยชนะ 1-0 ของทีมเยือน โดยฮาร์ตสันเป็นผู้ทำประตู และตามคาด แฟนบอลกว่า 18,000 คนต่างให้การต้อนรับอย่างอบอุ่นกับโอนีล, เลนนอน และกัปปี้ที่กลับมายังฟิลเบิร์ต สตรีทอีกครั้ง
หลังจบเกม โอนีลกล่าวว่า “มันเป็นค่ำคืนที่เต็มไปด้วยอารมณ์ และมันส่งผลกระทบกับผมมากกว่าที่ผมคิดไว้ ผมจะไม่มีวันลืมช่วงเวลาที่นี่เลย"