สโมสรได้พยายามอย่างมากในการได้ครอบครองเอกสารนี้เมื่อประมาณห้าปีที่แล้ว เพราะมันมีความพิเศษตรงที่เป็นใบประกาศรายชื่อนักเตะ (ทีมชีต) ฉบับสุดท้ายของทีมเลสเตอร์ ฟอสส์ ก่อนที่สโมสรจะถูกปรับโครงสร้างและเปลี่ยนชื่อเป็นเลสเตอร์ ซิตี้ ในช่วงฤดูร้อนปี 1919
ทีมชีต ฉบับนี้ยังเป็นเอกสารของแมตช์สุดท้ายที่เล่นในสนามฟิลเบิร์ต สตรีท ก่อนที่ฟุตบอลลีกจะกลับมาแข่งขันตามปกติในวันที่ 30 สิงหาคม ค.ศ. 1919 หลังจากถูกระงับการแข่งขันไปเนื่องจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
เกมนัดนั้นคือการพบกับเบอร์มิงแฮม ซิตี้ เมื่อวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1919 ซึ่งเป็นนัดปิดท้ายของการแข่งขัน วอร์ไทม์ ฟุตบอล ลีก โซนมิดแลนด์ โดยมีแฟนบอลเข้าชมประมาณ 6,000 คน
ในหัวกระดาษของทีมชีตมีการพิมพ์ข้อความระบุว่า สโมสรแต่ละแห่งต้องส่งผลการแข่งขัน พร้อมรายชื่อผู้เล่นและเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องไปยังเลขาธิการของลีกภายในสี่วันหลังจบการแข่งขัน หากไม่ดำเนินการจะถูกปรับ 10 ชิลลิง (เทียบเท่ากับ 50 เพนนีในปัจจุบัน)
รายละเอียดของเกมถูกกรอกด้วยลายมือโดยแฮร์รี่ ลินนีย์ เลขาธิการสโมสรในขณะนั้น ซึ่งยังเป็นหนึ่งในผู้อำนวยการของเลสเตอร์ ฟอสส์ ที่ปฏิบัติหน้าที่ตลอดช่วงสงคราม โดยเขาระบุว่าเกมเริ่มเวลา 15:30 น. เลสเตอร์ ฟอสส์แพ้ไป 4-2 และลงเล่นไปทั้งหมด 30 นัดในฤดูกาลนั้น
ชื่อของผู้ตัดสินและไลน์แมน (ซึ่งปัจจุบันเรียกว่า ผู้ช่วยผู้ตัดสิน) ก็ถูกระบุไว้เช่นกัน รวมถึงรายชื่อผู้เล่นชุดสุดท้ายของเลสเตอร์ ฟอสส์ ได้แก่ โบว์น, วัตสัน, เคอร์รี, คิง, เจ. แฮร์โรลด์, สมิธ, ฮอร์ตัน, ริชมอนด์, น็อค, วิทฟิลด์ และ เอส. แฮร์โรลด์
ตำแหน่งของผู้เล่นถูกแบ่งเป็น ผู้รักษาประตู, กองหลังฝั่งขวาและซ้าย, มิดฟิลด์ตัวรับสามคน ขวา, กลาง, ซ้าย , กองหน้า 5 คน ปีกขวา, กองหน้าฝั่งขวา, กองหน้ากลาง, กองหน้าฝั่งซ้าย และปีกซ้าย
รูปแบบนี้สะท้อนถึงแผนการเล่น 2-3-5 ซึ่งเป็นที่นิยมในยุคนั้น และแน่นอนว่าในสมัยนั้นยังไม่มีการเปลี่ยนตัวผู้เล่นหรือ “ตัวสำรอง” แต่อย่างใด