โรเบิร์ต บอกเล่าเรื่องราวการย้ายมายังประเทศอังกฤษตั้งแต่วัยเพียง 15 ปี และการลงเล่นให้แก่เชลซี, มิดเดิลสโบรห์, สโต๊ค ซิตี้ รวมถึงทีมชาติเยอรมนี ก่อนที่จะพูดถึงการย้ายมาร่วมทีมเลสเตอร์ ซิตี้, บทบาทสำคัญของเขาในการรอดตกชั้นปาฏิหาริย์ "The Great Escape" ในปี 2015 พร้อมทั้งแบ่งปันความทรงจำในการคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกเมื่อปี 2016 และการพาทีมทะลุเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศศึกยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ ลีก
ฮูธ เริ่มต้นด้วยการอธิบายถึงจุดเริ่มต้นที่ทำให้เขาได้ย้ายไปอยู่กับสโมสรเชลซีตั้งแต่ในวัยเยาว์
"ตอนผมอายุ 15 ปี ผมได้เดินทางไปร่วมการแข่งขันฟุตบอลนักเรียนระดับนานาชาติกับทีมชาติเยอรมนีในทัวร์นาเมนต์ที่ประเทศไอร์แลนด์" เขาย้อนความหลัง "มีแมวมองคนหนึ่งที่นั่นได้เบอร์โทรศัพท์ของผมไป แล้วก็ชวนผมให้ลองมาทดสอบฝีเท้ากับเชลซี เป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ ซึ่งผลการทดสอบมันออกมาดีมากๆ และเชลซีก็ขอให้ผมย้ายมาร่วมทีมแบบถาวรตอนที่ผมอายุได้ 16 ปี"
"ตอนที่ผมย้ายไปที่นั่น จานลูก้า วิเอลลี่ กำลังทำหน้าที่เป็นผู้เล่นควบตำแหน่งผู้จัดการทีม และต่อมาในปี 2000 เคลาดิโอ รานิเอรี ก็มาคุมทีม"
"มันเป็นเรื่องที่ยากลำบากมากกับการที่อายุแค่ 16 ปีแต่ต้องอยู่ห่างไกลจากครอบครัว แต่ผมก็สนุกกับมันนะ และผมได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆ มากมาย ตอนนั้นผมพูดภาษาอังกฤษไม่ได้เลย แต่ก็ปรับตัวเรียนรู้มันได้อย่างรวดเร็ว และผมก็ชอบการได้อยู่รายล้อมท่ามกลางเหล่านักเตะอาชีพระดับโปร ผมมีความทรงจำที่งดงามเกี่ยวกับช่วงเวลานั้นจริงๆ"
โรเบิร์ต ลงสนามเปิดตัวนัดแรกให้เชลซี ในฐานะตัวสำรองด้วยวัยเพียง 17 ปีในเกมนัดสุดท้ายของฤดูกาล 2001/02 และเขาก็มีชื่ออยู่ในขุมกำลังชุดใหญ่ของ โชเซ่ มูรินโญ่ ชุดที่ผงาดคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกได้ทั้งในปี 2005 และ 2006 รวมถึงการลุยศึกยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ ลีก ในฤดูกาลต่อๆ มา ซึ่งในระหว่างที่เขาค้าแข้งอยู่ ที่สนามสแตมฟอร์ด บริดจ์ นั้น โรเบิร์ตยังได้รับโอกาสลงสนามให้กับทีมชาติเยอรมนีชุดใหญ่อีกด้วย
"เรื่องนั้นเกิดขึ้นในปี 2004" โรเบิร์ต จำได้ดี "ทีมชาติเยอรมนี เคยสร้างความยิ่งใหญ่และสิ่งมหัศจรรย์ไว้มากมายในอดีต ดังนั้นถ้าให้พูดกันตามตรง ตอนนั้นผมรู้สึกตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว ผมอายุแค่ 19 ปีเท่านั้นตอนถูกเรียกตัวติดทีมชาติครั้งแรก และผมได้ลงสนามเปิดตัวนัดแรกให้เยอรมนีในวันคล้ายวันเกิดอายุครบ 20 ปีพอดี ในเกมพบกับออสเตรียที่กรุงเวียนนา ซึ่งพวกเราเอาชนะพวกเขามาได้ มันเป็นประสบการณ์ที่ยอดเยี่ยมมาก เพราะนักเตะคนอื่นๆ ในทีมต่างผ่านการลงเล่นมามากมาย (มีสถิติติดทีมชาติสูง) ส่วนผมเป็นแค่เด็กหน้าใหม่ที่มาจากเชลซี หลังจบเกมผมได้รับเค้กวันเกิดก้อนหนึ่งและถูกบังคับให้ยืนพูดสุนทรพจน์ต่อหน้าทุกคน ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ผมเกลียดที่สุดเลย (ฮา)"
โรเบิร์ต ลงสนามรับใช้ชาติไปทั้งหมด 19 นัด โดยเขาเป็นกองหลังตัวกลางตัวเลือกแรกของทีมในศึกคอนเฟเดอเรชันส์ คัพ ปี 2005 และมีชื่อติดเป็นหนึ่งในขุมกำลังลุยศึกฟุตบอลโลกรอบสุดท้ายปี 2006 ที่จัดขึ้นในบ้านเกิดของเขาเอง และหลังจากเสร็จสิ้นภารกิจฟุตบอลโลกและเดินทางกลับมายังอังกฤษได้ไม่นาน โรเบิร์ตก็ย้ายไปร่วมทีมมิดเดิลสโบรห์ ด้วยค่าตัวตามรายงานที่ราคา 6 ล้านปอนด์
"ผมใช้เวลาอยู่กับเชลซี ไปถึงหกปี" โรเบิร์ตอธิบาย "แต่โอกาสในการลงสนามของผมที่นั่นค่อนข้างน้อย ผมเลยมีความรู้สึกว่าตัวเองจำเป็นต้องย้ายออกไปเพื่อลงเล่นแบบเต็มๆ ฤดูกาลอย่างต่อเนื่องให้ได้สักปีสองปี โชคดีที่ทั้งสองสโมสรตกลงกันได้ ผมย้ายทีมในวันสุดท้ายของตลาดซื้อขายพอดี ซึ่งมันค่อนข้างบีบคั้นหัวใจเล็กน้อย แต่สุดท้ายพวกเราก็จัดการปิดดีลได้สำเร็จลุล่วง ผมใช้เวลาสามปีที่มีทั้งดีและร้ายปะปนกันไปที่มิดเดิ้ลสโบรซ์ แต่นั่นแหละ ชีวิตคนเรามันก็ต้องพร้อมรับทั้งช่วงเวลาที่ยากลำบากและช่วงเวลาที่ราบรื่นจริงไหม?"
ช่วงเวลาหลายปีที่มิดเดิ้ลสโบรซ์ มีทั้งดีและร้ายคละเคล้ากันเนื่องจากเส้นทางอาชีพของโรเบิร์ต ถูกรบกวนด้วยอาการบาดเจ็บอย่างต่อเนื่อง ซึ่งรวมถึงอาการกระดูกเท้าแตก และตามมาด้วยอาการบาดเจ็บเรื้อรังที่ข้อเท้าซึ่งรุนแรงถึงขั้นต้องเข้ารับการผ่าตัด
"ตอนนั้น แกเร็ธ เซาธ์เกต ทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีม" โรเบิร์ตเล่าต่อ "ผมรักเขามาก ฤดูกาลที่ผมย้ายไปอยู่กับมิดเดิ้ลสโบรซ์ เป็นปีที่เขาเพิ่งจะแขวนสตั๊ด และก้าวขึ้นมารับตำแหน่งผู้จัดการทีม มันเป็นช่วงเวลาที่ดีเลยครับ ผมได้เรียนรู้สิ่งต่างๆ จากเขาเยอะมาก และเขาก็ดีกับผมเสมอมา"
เมื่อสิ้นสุดฤดูกาลเต็มปีสุดท้ายของโรเบิร์ต กับทีม (ฤดูกาล 2008/09) มิดเดิ้ลสโบรซ์ ต้องตกชั้นจากพรีเมียร์ลีก หลังจากบุกไปพ่ายแพ้ให้แก่ เวสต์แฮม ยูไนเต็ด ในเกมนัดสุดท้ายของฤดูกาล
"ในท้ายที่สุด เรื่องราวที่มิดเดิ้ลสโบรซ์ มันก็ไม่ได้เป็นไปตามที่หวัง และผมจำเป็นต้องย้ายทีม" โรเบิร์ต ยอมรับ "ตอนนั้นพวกเขากำลังประสบปัญหาทางการเงินอยู่บ้าง และบางครั้งเราก็ต้องถูกสโมสรขายทิ้งเพื่อเอาเงินมาช่วยทีม"
โรเบิร์ต ลงสนามไป 5 นัดให้แก่มิดเดิ้ลสโบรซ์ ในศึกแชมเปี้ยนชิพในช่วงออกสตาร์ทฤดูกาลถัดมา ก่อนที่จะได้คัมแบ็กกลับคืนสู่พรีเมียร์ลีกอีกครั้งในเดือนสิงหาคม ปี 2009 หลังจากเซ็นสัญญาร่วมทัพ สโต๊ค ซิตี้ ด้วยค่าตัวตามรายงานที่ราคา 5 ล้านปอนด์ ภายใต้สัญญายาว 4 ปี
"โทนี่ พูลิส คือผู้จัดการทีมในตอนนั้น" โรเบิร์ตย้อนความหลัง "ผมชอบโทนี่นะ เพราะเขาเป็นคนประเภทที่ชัดเจนตรงไปตรงมามากๆ คุณจะรู้สถานะของตัวเองทันทีว่าอยู่ในสายตาเขาไหม ถ้าคุณเล่นได้ดี เขาจะทำเป็นนิ่งๆ คูลๆ แต่ถ้าคุณเล่นได้ห่วยแตกสิ้นดี เขาก็จะด่าสวนด่าตรงให้คุณรู้ตัวทันที ซึ่งผมมักจะตอบสนองและชอบทำงานกับคนที่มีบุคลิกนิสัยแบบนี้ มันไม่มีความโลเลขึ้นๆ ลงๆ อารมณ์ของเขาคงเส้นคงวาตลอด และเขาช่วยพัฒนาทักษะเกมรับของผมขึ้นมาก เพราะเขาเป็นคนที่โฟกัสกับเรื่องเกมรับอย่างจริงจัง"
ในช่วงเวลาที่โรเบิร์ต อยู่กับสโต๊ค ซิตี้ เขาได้ก้าวขึ้นมาเป็นขุมกำลังหลัก และพาสโมสรจบอันดับกลางตารางศึกพรีเมียร์ลีกได้อย่างสม่ำเสมอ ในปี 2011 เขาได้ลงเล่นในเกมนัดชิงชนะเลิศศึกเอฟเอ คัพ ครั้งแรกในประวัติศาสตร์ของสโมสรสโต๊ค ซิตี้ โดยจบเส้นทางด้วยการเป็นรองแชมป์หลังพ่ายให้แก่ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ นอกจากนี้ เขายังได้รับการโหวตให้เป็นผู้เล่นยอดเยี่ยมแห่งปีของสโมสร และได้โอกาสลงเล่นในศึกยูฟ่า ยูโรปา ลีก ให้แก่สโต๊คในฤดูกาลถัดมา ก่อนที่จะโชคร้ายได้รับบาดเจ็บรุนแรงที่บริเวณหัวเข่าจนต้องพักยาวเกือบปี
"โทนี่ ร่วมงานกับผมมาเป็นเวลาสี่ปีที่สโต๊คจนกระทั่งเขาลาทีมไป (ในเดือนพฤษภาคม 2013) และถูกแทนที่โดย มาร์ก ฮิวจ์ส" โรเบิร์ตเล่า "ตอนนั้นผมเริ่มต้นฤดูกาลได้อย่างยอดเยี่ยมเลยครับ แต่แล้วจู่ๆ ผมก็ดันมาได้รับบาดเจ็บ"
"ในช่วงที่ผมต้องพักรักษาตัว ทีมกลับทำผลงานกันได้อย่างยอดเยี่ยมมากๆ และพอผมหายเจ็บฟื้นตัวกลับมา ผมก็ไม่สามารถแย่งตำแหน่งตัวจริงกลับคืนมาได้อีกเลย มันไม่มีความโกรธเคืองหรือขุ่นข้องหมองใจอะไรต่อกันหรอกนะครับ แต่มันคือสิ่งทีแย่ที่สุดในชีวิตนักบอลเลยล่ะ ยามที่คุณได้รับบาดเจ็บแล้วทีมดันทำผลงานได้ดี เพราะคุณรู้ดีแก่ใจเลยว่าตัวเองจะต้องเจอกับงานหินและสถานการณ์ที่ยากลำบากแน่ๆ ในการกลับเข้าสู่ทีม"
ในเดือนมกราคม ปี 2015 โรเบิร์ตตัดสินใจย้ายมาร่วมทัพเลสเตอร์ ซิตี้ ด้วยสัญญายืมตัว ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ทัพจิ้งจอกสยาม กำลังจมดิ่งอยู่อันดับสุดท้ายบ๊วยของตารางคะแนน ในฤดูกาลแรกของการคัมแบ็กกลับคืนสู่พรีเมียร์ลีก
"ตอนนั้นผมอายุ 30 ปีแล้ว" โรเบิร์ตอธิบาย "และจากการที่เพิ่งผ่านการบาดเจ็บยาวมา จึงไม่มีสโมสรไหนแสดงความสนใจในตัวผมมากนัก แต่เลสเตอร์เป็นทีมที่กระตือรือร้นและอยากได้ตัวผมอย่างจริงจังตั้งแต่วันแรกเริ่มเลย ผมได้ต่อสายพูดคุยกับ ไนเจล [เพียร์สัน] พวกเราพูดคุยแลกเปลี่ยนทัศนคติจนเข้าขากันได้ดี และเช้าวันรุ่งขึ้นผมก็ขับรถตรงดิ่งมาที่เลสเตอร์ ทันที ตกลงเงื่อนไขทุกอย่างลงตัว และนั่นคือจุดเริ่มต้น"
โรเบิร์ต ลงสนามเปิดตัวนัดแรกในเกมเยือนอาร์เซนอลเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ปี 2015 และลงเล่นเป็นตัวจริงครบทุกนัดในอีก 14 เกมการแข่งขันที่เหลือของฤดูกาลนั้น เขาคือหัวใจสำคัญในภารกิจรอดตกชั้นปาฏิหาริย์อันลือลั่น "The Great Escape"
โดยผลการแข่งขัน 5 นัดแรกนับตั้งแต่เขาย้ายมา จบลงด้วยการปราชัยไปถึง 3 นัดและเสมอ 2 นัด สถานการณ์ตอนนั้นการตกชั้นแทบจะกลายเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่เมื่อเหลือการแข่งขันอีกเพียง 9 นัดสุดท้าย เลสเตอร์ ซิตี้ ที่จมบ๊วยอันดับ 20 โดยมีเพียง 19 คะแนน และมีแต้มตามหลังโซนปลอดภัยอยู่ถึง 7 คะแนน ก็ระเบิดฟอร์มโกงตายคว้าชัยชนะได้ถึง 7 นัดและเสมอ 1 นัดจาก 9 เกมสุดท้าย ส่งผลให้ทีมจบฤดูกาลในอันดับที่ 14 ของตารางคะแนนได้อย่างปาฏิหาริย์โดยเก็บได้ถึง 41 แต้ม
"การพลิกสถานการณ์จากหน้ามือเป็นหลังมือในตอนนั้นมันเกิดมาจากปัจจัยหลายๆ อย่างร่วมกัน อย่างแรกเลยคือ พวกเราตัดสินใจปรับระบบการเล่นมาใช้แผงหลังสามคน ซึ่งนั่นทำให้เกมรับของพวกเรามีความเหนียวแน่นและแข็งแกร่งขึ้น นอกจากนี้ ในโลกของกีฬา บ่อยครั้งที่คุณต้องการแค่ชัยชนะเพียงแค่นัดเดียวเท่านั้นเพื่อปลดล็อก และมันจะสร้างความแตกต่างอย่างมหาศาล พวกเราสามารถเปิดบ้านเอาชนะเวสต์แฮมได้สำเร็จ โดยได้ แอนดี้ คิง เป็นคนซัดประตูชัย และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมด พวกเราต้องการเพียงแค่ผลการแข่งขันที่ดีแค่นัดเดียวจริงๆ และหลังจากนั้นพวกเราก็เริ่มเดินหน้าเก็บแต้มเพื่อกัดกินลดช่องว่าง 7 คะแนนลงเรื่อยๆ"
"ผมทำประตูได้ในเกมนัดถัดมาที่พวกเราบุกไปชนะ เวสต์บรอมวิช อัลเบียน 2-1 โดยมี เดวิด นูเจนท์ และ เจมี่ วาร์ดี้ ช่วยกันพังประตูด้วย และหลังจากนั้นพวกเราก็เดินหน้าคว้าชัยชนะได้อย่างต่อเนื่อง เมื่อสถานการณ์มันเป็นแบบนั้น ทัศนคติและสภาพจิตใจของคุณจะเปลี่ยนไปเป็นคนละคนเลย ยิ่งเมื่อรวมเข้ากับการที่ทีมคู่แข่งโซนท้ายตารางทีมอื่นๆ ต่างพากันแพ้ด้วยแล้ว"
นอกจากนี้ โรเบิร์ตยังได้กล่าวขอบคุณและยกย่อง เอสเตบัน กัมบิอัสโซ โดยระบุว่า "การได้ลงเล่นเคียงข้างกับกัมบิอัสโซ มันเป็นอะไรที่สุดยอดมากครับ ในแง่ของความสามารถเฉพาะตัวเขาคือนักเตะระดับเวิลด์คลาส แต่เหนือสิ่งอื่นใดเขาเป็นผู้เล่นที่เล่นเพื่อทีมที่ยอดเยี่ยมมากๆ เขาเป็นคนที่มีความเข้าใจในเกมฟุตบอลอย่างลึกซึ้ง เขาเป็นนักเตะที่เจ๋งและยอดเยี่ยมที่สุดเลยฃ"
หลังจากช่วยทีมรอดพ้นจากการตกชั้นได้อย่างน่าทึ่ง โรเบิร์ตก็ได้เซ็นสัญญาร่วมทีมแบบถาวรในเดือนมิถุนายน ปี 2015 โดยที่ตัวเขาเองไม่ได้คาดคิดมาก่อนเลยว่า ตนเองกำลังจะได้ก้าวไปรับบทบาทสำคัญในการพาสโมสรเลสเตอร์ ซิตี้ คว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกมาครองในฤดูกาลถัดมา
หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจ "The Great Escape" รอดพ้นจากการตกชั้นได้อย่างปาฏิหาริย์ โรเบิร์ตได้เซ็นสัญญาถาวร โดยมีความคาดหวังเพียงน้อยนิดว่าทัพจิ้งจอกสยาม จะก้าวไปถึงขั้นคว้าถ้วยแชมป์พรีเมียร์ลีกในฤดูกาลที่จะถึงนี้
"ผมตัดสินใจเซ็นสัญญาถาวรสามปีกับเลสเตอร์ ก็เพราะ ไนเจล เพียร์สัน และเป็นเพราะผมมีช่วงเวลาที่ยอดเยี่ยมและมีความสุขมากในระหว่างที่ย้ายมาเล่นแบบยืมตัว" โรเบิร์ตอธิบาย "ตอนนั้นผมคิดในใจว่า 'ในเมื่อสิ่งดีๆ มันมีอยู่แล้ว จะไปเปลี่ยนมันทำไมล่ะ?' ทว่า เมื่อไนเจลต้องออกจากสโมสรเพียงแค่สองวันก่อนที่พวกเราต้องกลับมารายงานตัวฝึกซ้อมพรีซีซั่น ตอนนั้นผมรู้สึกผิดหวังและใจเสียมากครับ เพราะผมเพิ่งจะฝากอนาคตทุ่มเททุกสิ่งทุกอย่างไว้กับเขา"
"เรื่องนี้มันเป็นความรู้สึกแบบเดียวกันกับ คริสเตียน ฟุคส์ และ ชินจิ โอกาซากิ เลย ซึ่งพวกเขาทุกคนต่างเป็นนักเตะที่ไนเจล เซ็นสัญญามาร่วมทีมก่อนที่เขาจะออกไป แต่ในโลกของฟุตบอล คุณจำเป็นต้องเรียนรู้ที่จะก้าวข้ามผ่านมันไปให้ได้ พวกเราจึงก้มหน้าก้มตาตั้งใจซ้อมกันต่อไป ผมจำได้ว่าพวกเราต้องใช้เวลารออยู่ประมาณสองสามสัปดาห์เลยทีเดียวกว่าที่การแต่งตั้ง เคลาดิโอ รานิเอรี จะได้รับการยืนยันอย่างเป็นทางการ"
"เคลาดิโอ เคยเป็นผู้จัดการทีมของผมมาก่อนที่เชลซี และเป็นคนที่มอบโอกาสให้ผมลงสนามเปิดตัวนัดแรกในทีมชุดใหญ่ที่นั่นด้วย ทว่าเขากลับมีสไตล์การคุมทีมในฐานะผู้จัดการทีมเลสเตอร์ ที่แตกต่างไปจากตอนคุมเชลซีอย่างสิ้นเชิง ตอนที่อยู่เชลซี เขาเป็นคนที่เข้มงวดและเจ้าระเบียบมากๆ ทุกอย่างต้องเป็นไปตามกฎของเขาเท่านั้น ห้ามมีข้อแม้ การฝึกซ้อมของเขามันเข้มข้นเคร่งครัดและหนักหนาสาหัสมาก เต็มไปด้วยแทคติกและการเค้นสมรรถภาพร่างกายอย่างหนัก ดังนั้น วินาทีที่ผมรู้ว่าเขาจะย้ายมาคุมทีมเลสเตอร์ ในหัวผมคิดขึ้นมาเลยว่า 'ฉันคงทนฝึกซ้อมแบบนั้นไม่ไหวอีกต่อไปแล้วล่ะ เส้นทางอาชีพของฉันมันคงจบลงแล้ว' แต่ทว่า ทัศนคติและแนวทางการทำทีมของเขากลับเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังมือ เขาดูผ่อนคลายขึ้น มีความเก๋าเกมและประสบการณ์สูงขึ้นมาก และเขาปล่อยให้พวกเราได้ทำหน้าที่ของตัวเองอย่างอิสระ"
เป้าหมายของรานิเอรี ในช่วงออกสตาร์ทฤดูกาลคือการเก็บคะแนนให้ได้ครบ 40 แต้มเพื่อการันตีการรอดตกชั้น ซึ่งเกมนัดเปิดสนามเริ่มต้นได้อย่างสวยหรูด้วยการเปิดรังถล่ม ซันเดอร์แลนด์ ไป 4-2 และเมื่อสิ้นสุดเดือนสิงหาคม เลสเตอร์ ซิตี้ ก็ก้าวขึ้นมานั่งแท่นอยู่อันดับที่ 3 ของตารางคะแนนพรีเมียร์ลีก แม้ว่าจะมีช่วงเวลาที่สะดุดหลุดฟอร์มไปบ้างในเดือนกันยายนจากการเปิดบ้านพ่ายให้แก่ อาร์เซนอล ไปขาดลอย 5-2 ทว่าหลังจากนั้นพวกเขากลับตอบสนองด้วยการเดินหน้าคว้าชัยชนะได้ถึง 8 นัดและเสมอ 2 นัด ในสถิติการไร้พ่าย 10 เกมติดต่อกันในลีก ซึ่งลากยาวต่อเนื่องไปจนถึงวันบ็อกซิ่ง เดย์ ในระหว่างช่วงเวลานี้เอง เจมี่ วาร์ดี้ ได้สร้างสถิติใหม่ของพรีเมียร์ลีกด้วยการถล่มประตูติดต่อกัน 11 นัดติดต่อกัน และเมื่อก้าวเข้าสู่ช่วงปีใหม่ ทัพจิ้งจอกสยามก็รั้งอันดับที่ 2 ของตารางพรีเมียร์ลีก แม้ว่าจะต้องปราชัยเป็นนัดที่สองของฤดูกาลในเกมเยือนถิ่นแอนฟิลด์ในวันบ็อกซิ่งเดย์ก็ตาม
"หลังจากพวกเราบุกไปแพ้ลิเวอร์พูล 1-0 พวกเราก็สะดุดเสมออีกสองนัดติดต่อกัน" โรเบิร์ต จำได้ "ผลเสมอมันไม่ใช่ผลการแข่งขันที่แย่อะไรหรอกครับ แต่เป็นเพราะก่อนหน้านั้นพวกเรากำลังอยู่ในฟอร์มการเล่นที่ร้อนแรงมากๆ การทำได้เพียงแค่เสมอมันเลยให้ความรู้สึกเหมือนความพ่ายแพ้เลยในตอนนั้น พวกเราแค่ต้องการชัยชนะอีกสักนัดเพื่อจุดเครื่องสตาร์ททีมให้กลับมาเดินหน้าต่อได้อีกครั้ง และแล้วพวกเราก็ต้องเดินทางไปเยือนท็อตแน่ม ฮ็อทสเปอร์ ทีมที่กำลังฟอร์มแรงรั้งอันดับ 2 ของตารางในตอนนั้น และพวกเราก็สามารถบุกไปเอาชนะพวกเขาได้ถึงถิ่น 1-0 โดยนัดนั้นผมเป็นคนทำประตูชัยได้"
เลสเตอร์ ซิตี้ ขยับขึ้นก้าวไปรั้งตำแหน่งจ่าฝูง ของตารางคะแนนอย่างเป็นทางการ หลังจากนั้นพวกเขาก็เปิดบ้านเอาชนะทั้ง สโต๊ค ซิตี้ และ ลิเวอร์พูล ได้สำเร็จ ก่อนที่จะบุกไปกำราบ แมนเชสเตอร์ ซิตี้ ถึงสนามเอติฮัด สเตเดี้ยม ซึ่งแมตช์นั้น โรเบิร์ตระเบิดฟอร์มทำคนเดียวสองประตูพาทีมคว้าชัยชนะอย่างยิ่งใหญ่ 3-1
"นั่นเป็นแมตช์ที่มหัศจรรย์และยอดเยี่ยมมากจริงๆ" โรเบิร์ต เล่าต่อด้วยความตื่นเต้น "ผมพังประตูขึ้นนำให้ทีมได้ตั้งแต่นาทีที่ 3 และหลังจากเริ่มครึ่งหลังมาได้ไม่นาน [ริยาด] มาห์เรซ ก็มาซัดประตูช่วยให้ทีมนำห่างเป็น 2-0 หลังจากนั้นผมก็ทำประตูได้อีกครั้ง จากการสลัดตัวขึ้นโหม่งลูกเตะมุมที่เปิดเข้ามาโดย คริสเตียน ฟุคส์ เสียบหน้าต่างเข้าไป ผลการแข่งขันนัดนั้นมันเริ่มทำให้ผู้คนและสื่อมวลชนพากันคิดอย่างจริงจังแล้วว่า พวกเราอาจจะสามารถคว้าแชมป์ลีกมาครองได้จริงๆ ผมไม่รู้หรอกนะว่าเพื่อนร่วมทีมคนอื่นๆ ในตอนนั้นจะรู้สึกอย่างไรกันบ้าง แต่สำหรับตัวผมเอง ผมยังไม่กล้าคิดไปไกลถึงขั้นว่าเราจะคว้าแชมป์ได้เลย เพราะแม้ว่าพวกเราจะมีแต้มนำห่างอยู่บนตำแหน่งจ่าฝูง แต่มันยังเหลือการแข่งขันอีกหลายนัดมากๆ กว่าจะจบฤดูกาล"
หลังจากนั้น เลสเตอร์ก็ต้องประสบกับความพ่ายแพ้เป็นนัดที่สาม และเป็นนัดสุดท้ายของฤดูกาล ในเกมที่บุกไปโดนอาร์เซนอลเฉือนชนะ 2-1 ที่เอมิเรตส์ สเตเดี้ยม โดยเกมนั้นทัพจิ้งจอกสยาม เป็นฝ่ายได้ประตูออกนำไปก่อนจากการสังหารจุดโทษของ เจมี่ วาร์ดี้ ทว่า แดนนี่ ซิมป์สัน กลับมาโดนใบแดงไล่ออกจากสนามไปในนาทีที่ 54 หลังจากนั้น ธีโอ วัลคอตต์ ยิงตีเสมอให้เจ้าถิ่น และ แดนนี่ เวลเบ็ค มาสวมบทฮีโร่ซัดประตูชัยให้คู่แข่งในนาทีที่ 95 ของช่วงทดเวลาบาดเจ็บ
"รูปแบบที่พวกเราพ่ายแพ้ในเกมนั้นมันดูไม่ค่อยยุติธรรมเท่าไหร่เลย เพราะผมมองว่า ซิมโม (ซิมป์สัน) ไม่สมควรที่จะต้องโดนใบแดงไล่ออกจากสนามเลยด้วยซ้ำ" โรเบิร์ตเล่าต่อ "พวกเราเล่นกันได้ดีมากๆ ทั้งที่ต้องตกเป็นรองเหลือผู้เล่นแค่ 10 คนอยู่เป็นเวลานานในสนาม เมื่อมองย้อนกลับไป ความพ่ายแพ้ในนัดนั้นมันกลับช่วยเพิ่มความเฉียบคมและความกระหายให้แก่พวกเรามากขึ้นไปอีก เพราะมันเป็นแรงผลักดันชั้นดีให้พวกเราฮึดสู้ต่อ"
หลังจากเกมนัดนั้น เลสเตอร์ ซิตี้ ก็สะกดคำว่าแพ้ไม่เป็นอีกเลยตลอดช่วงที่เหลือของฤดูกาล จนกระทั่งเมื่อเหลือการแข่งขันอีกเพียง 3 นัดสุดท้าย พวกเขาเดินทางไปเยือนสนามโอลด์ แทรฟฟอร์ด ซึ่งหากคว้าชัยชนะในนัดนี้ได้สำเร็จ พวกเขาจะคว้าแชมป์ลีกอย่างเป็นทางการทันที
"สุดท้ายพวกเราทำได้เพียงเสมอ 1-1 ที่โอลด์ แทรฟฟอร์ด" โรเบิร์ตย้อนความหลัง "มันน่าเสียดายและผิดหวังนิดหน่อยที่พวกเราไม่สามารถเก็บชัยชนะที่นั่นได้ เพราะถ้าทำได้ มันจะเป็นการปิดฉากคว้าแชมป์ฤดูกาลนี้ได้อย่างงดงามสมบูรณ์แบบสุดๆ ช่วงท้ายเกม ชินจิ (โอกาซากิ) มีโอกาสทองลุ้นพังประตูจากลูกเปิดตัดเข้ากลางมา เขาพยายามพุ่งสไลด์ตัวเข้าชาร์จแล้วแต่ดันเข้าไม่ถึงบอลเฉียดไปนิดเดียว แต่ก็นะ... ผมไม่ได้จะบ่นหรือตัดพ้ออะไรหรอก! (หัวเราะ) เพราะในวันถัดมา พวกเราทุกคนได้รวมตัวกันที่บ้านของวาร์ดี้ เพื่อนั่งชมเกมที่สเปอร์ส ทำได้เพียงแค่เสมอกับเชลซี ซึ่งผลการแข่งขันนัดนั้นเป็นสิ่งยืนยันอย่างเป็นทางการว่าพวกเราคว้าแชมป์พรีเมียร์ลีกมาครองได้สำเร็จ และพวกเราทุกคนก็เปิดฉากฉลองกันอย่างสุดเหวี่ยงที่นั่นทันที"
พิธีชูถ้วยแชมป์ประวัติศาสตร์จัดขึ้นในวันเสาร์ถัดมา ในเกมนัดเหย้านัดสุดท้ายของฤดูกาล ซึ่งจบลงด้วยการเปิดรังเอาชนะ เอฟเวอร์ตัน ไปอย่างสวยงาม 3-1
"เกมนั้นผมติดโทษแบนห้ามลงสนาม รวมถึงเกมนัดถัดไปที่จะไปเยือนเชลซีด้วย" โรเบิร์ต เล่าย้อน "แต่อย่างไรก็ตาม ข้อดีของการไม่ได้ลงเล่นในเกมนัดนั้นก็คือ มันทำให้ผมได้มีโอกาสเห็น อันเดรีย โบเชลลี (นักร้องร้องเพลงโอเปร่าเสียงเทเนอร์ชื่อดังระดับโลก) กำลังยืนวอร์มเสียงร้องของเขาอยู่ภายในห้องทำงานของผู้จัดการทีม ซึ่งมันเป็นอะไรที่น่าทึ่งและวิเศษที่สุดเลย ตอนแรกผมหลงคิดว่ามีใครเปิดเครื่องเสียงสเตอริโอทิ้งไว้ซะอีก เพราะเสียงร้องของเขามันทรงพลังและชัดเจนมากๆ จนผมต้องอุทานในใจว่า 'ว้าว' พอผมแอบชำเลืองมองเข้าไปในห้องทำงาน ก็เห็นเขากำลังยืนร้องเพลงอยู่ตรงนั้นจริงๆ มันน่าทึ่งมหัศจรรย์มาก!"
ในฤดูกาลถัดมา หลังจากช่วงโปรแกรมพรีซีซั่นอันวุ่นวายจากการลงเล่นทัวร์นาเมนต์ อินเตอร์เนชันแนล แชมเปียนส์ คัพ โรเบิร์ตได้ลงสนามในศึกคอมมิวนิตี ชิลด์ ที่สนามเวมบลีย์ ดวลกับ แมนเชสเตอร์ ยูไนเต็ด และได้ลงเล่นไปถึง 8 จาก 10 นัดในศึกยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ ลีก ที่ทัพจิ้งจอกสยามสร้างปาฏิหาริย์ทะลุเข้าถึงรอบก่อนรองชนะเลิศ (8 ทีมสุดท้าย)
"การได้ลงเล่นในศึกแชมเปี้ยนส์ ลีก มันเป็นอะไรที่สุดยอดมากครับ ตัวผมเองเคยผ่านการเล่นรายการนี้มาแล้วกับเชลซี แต่การได้เดินลงสนามพร้อมกับเสียงเพลงธีมประจำรายการในนามทีมเลสเตอร์ ซิตี้ มันให้ความรู้สึกที่แสนพิเศษและแตกต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง และแน่นอนว่าพลังเสียงเชียร์จากเหล่าแฟนบอลคือแรงขับเคลื่อนสำคัญที่พาพวกเราผ่าน เซบียา มาได้ บรรยากาศในวันนั้นมันสุดยอดมากจริงๆ ทว่าในศึกพรีเมียร์ลีก ผลงานของพวกเรากลับดิ่งลงเหวและต้องดิ้นรนอย่างหนัก จนส่งผลให้ เคลาดิโอ ถูกสโมสรปลดออกจากตำแหน่งผู้จัดการทีม ซึ่งตามธรรมดาของโลกฟุตบอลแล้ว ยามที่ทีมทำผลงานได้ไม่ดีในลีก มันเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่ตัวผู้จัดการทีมจะต้องเป็นคนที่ต้องรับผิดชอบและจากไป ผมเข้าใจเหตุผลนี้เป็นอย่างดีว่าทำไมสโมสรถึงต้องเลือกตัดสินใจแบบนั้น แต่เมื่อพิจารณาจากประวัติศาสตร์และความยิ่งใหญ่ที่เขาเคยสร้างร่วมกับพวกเรามา มันก็ยังคงน่าตกใจและใจหายอยู่ดี แต่ก็นั่นแหละ ไม่ว่าจะสมควรโดนไล่ออกหรือไม่ก็ตาม อาชีพผู้จัดการทีมก็ย้ายเข้าย้ายออกอยู่ตลอดเวลาอยู่แล้ว บางครั้งทีมเราก็แค่ต้องการอะไรใหม่ๆ จากคนอื่นบ้าง"
"หลังจากนั้น เคร็ก เชกสเปียร์ ก็เข้ามารับตำแหน่งคุมทีมแทน เขาเป็นคนที่มีบุคลิกร่าเริงและเฟรนด์ลี่มากๆ เขาเป็นคนสนุกสนานและเป็นเรื่องที่วิเศษมากที่ได้ร่วมงานอยู่ใกล้ชิดกับเขา ผมเคยร่วมงานกับเขามาสองสามปีตั้งแต่ตอนที่เขายังทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยโค้ช ก่อนที่เขาจะก้าวขึ้นมาเป็นผู้จัดการทีมเต็มตัว ดังนั้นผมจึงรู้ซึ้งเป็นอย่างดีว่าเขามีทีเด็ดและสามารถนำพาสิ่งดีๆ อะไรมาสู่ทีมได้บ้าง บทบาทตำแหน่งของเขาอาจจะเปลี่ยนไปเล็กน้อยเพราะตอนนี้เขาต้องก้าวขึ้นมารับตำแหน่งผู้จัดการทีมใหญ่ ซึ่งจำเป็นต้องทำหน้าที่ตัดสินใจในเรื่องที่ยากลำบากและกดดันมากขึ้น แต่ผมรักเขานะ เขาเป็นคนที่ยอดเยี่ยมมาก และเขามักจะโดนผมแกล้งล้อเลียนหยอกล้ออยู่เป็นประจำในระหว่างการฝึกซ้อม"
โรเบิร์ต ต้องโชคร้ายพลาดโอกาสลงสนามตลอดทั้งฤดูกาล 2017/18 เนื่องจากปัญหาอาการบาดเจ็บรุนแรง และเขาได้ตัดสินใจโบกมือลาทีม เลสเตอร์ ซิตี้ ในเดือนมิถุนายน ปี 2018 ก่อนที่จะประกาศแขวนสตั๊ดยุติอาชีพค้าแข้งอย่างเป็นทางการในอีกหกเดือนให้หลัง
"เรื่องของอายุที่มากขึ้นและปัญหาอาการบาดเจ็บเรื้อรังในอดีตมันเริ่มตามมาสร้างปัญหาให้ผมอีกครั้ง" โรเบิร์ตอธิบาย "มันง่ายๆ สั้นๆ แค่นั้นเลย ตอนนั้นสโมสรดึงตัว แฮร์รี่ [แม็กไกวร์] เข้ามาร่วมทีมพอดี ส่วนตัวผมเองก็ต้องดิ้นรนอย่างหนักเพื่อทำสภาพร่างกายให้ฟิตสมบูรณ์ ร่างกายผมโดนอาการบาดเจ็บเล่นงานซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนผมรู้ตัวดีว่าเวลาของผมในอาชีพนี้มันสิ้นสุดลงแล้ว"
โรเบิร์ตได้กล่าวสรุปทิ้งท้ายว่า "มันเป็นช่วงเวลาที่มหัศจรรย์และยอดเยี่ยมมากครับกับการได้ลงเล่นจับคู่กับ เวส มอร์แกน แต่ในฐานะกองหลัง ตัวคุณเปรียบเสมือนด่านปราการสุดท้าย ดังนั้นคุณจึงจำเป็นต้องพึ่งพาและไว้ใจเพื่อนร่วมทีมทุกคนที่อยู่ข้างหน้าคุณด้วย คุณจำเป็นต้องมีผู้เล่นทั้ง 11 คนในสนามที่พร้อมใจกันทุ่มเททำงานหนักเพื่อทีม พวกเราทุ่มเททำงานอย่างหนักหน่วงและใช้เวลาหลายชั่วโมงอยู่บนสนามซ้อม เพื่อให้มั่นใจว่าพวกเราพร้อม สภาพร่างกายฟิตเต็มร้อย และต่างคนต่างรู้ใจรู้หน้าที่อย่างทะลุปรุโปร่งว่าเพื่อนร่วมทีมแต่ละคนกำลังทำอะไรอยู่บนสนาม"