รอบชิงชนะเลิศเอฟเอ คัพ ครั้งแรกของเลสเตอร์ ซิตี้ จบลงด้วยความพ่ายแพ้ 3-1 ต่อวูล์ฟแฮมป์ตัน วันเดอเรอร์ส ในยุคก่อนนั้นส่วนใหญ่สื่อจะเป็นการรายงานผ่านหนังสือพิมพ์และวิทยุ ภาพไฮไลต์การแข่งขันจัดทำโดย ปาเต้ นิวส์ เพื่อฉายในโรงภาพยนตร์ แต่ผู้ชมทางโทรทัศน์ยังมีจำนวนน้อยมาก ในสหราชอาณาจักรมีเพียง 20,000 เครื่องรับสัญญาณโทรทัศน์ และมีเครื่องส่งสัญญาณเพียงแห่งเดียว ซึ่งตั้งอยู่ในเขตลอนดอน
บริษัทที่ตั้งอยู่ในดันสเทเบิลชื่อ ฟิล์ม สทิปส์ ได้เข้ามาช่วยเติมเต็มช่องว่างนี้ โดยตามคำบรรยายของบริษัท พวกเขาให้บริการ “ฟุตเทจภาพยนตร์จริงๆ ที่ถูกตัดเป็นชิ้นเล็กๆ เรียกว่า ‘สทิปส์’ จากการแข่งขันฟุตบอลนัดสำคัญ”
บริษัทหวังว่า “เช่นเดียวกับที่ผู้คนนับล้านสะสมแสตมป์และการ์ดบุหรี่ ผู้คนนับล้านก็จะสะสมชุด ฟิล์ม สทิปส์ เช่นกัน”
ฟิล์มที่ถูกตัดเหล่านี้ ซึ่งไม่ติดไฟ มาพร้อมกับเครื่องดูฟิล์มพลาสติกสีชมพูขนาดเล็ก ที่มีชื่อแปลกๆ ว่า ฟิล์ม วูเวอร์ ซึ่งถูกอธิบายว่าเป็น “โรงภาพยนตร์พกพาที่ไม่แตกหัก”
เครื่องดูสีชมพูนี้มาพร้อมกับชุดฟิล์มสองเซ็ต เซ็ตแรกมีชื่อว่า ‘คัพไททริลล์’ ซึ่งบันทึกภาพชัยชนะของเลสเตอร์ ซิตี้ เหนือแชมป์ลีกพอร์ทสมัธในรอบรองชนะเลิศ เซ็ตที่สองมีชื่อว่า ‘เอฟเอ คัพ รอบชิงชนะเลิศ: วูล์ฟส์ พบ เลสเตอร์ ซิตี้’ ซึ่งบรรจุภาพจากรอบชิงชนะเลิศเอง ชุดเครื่องดูและฟิล์มทั้งสองเซ็ตมีราคาเพียงหกเพนนี
อย่างไรก็ตาม การคาดการณ์อย่างมั่นใจของผู้ผลิตว่า “จะมีผู้คนเป็นล้านที่กลายเป็นกลุ่มนักสะสม ฟิล์ม สทิปส์” กลับกลายเป็นความคาดหวังที่สูงเกินไป ถึงกระนั้น อุปกรณ์ที่เห็นในภาพนี้ก็ยังคงหลงเหลืออยู่ และปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของคอลเล็กชันของที่ระลึกของสโมสร