รองเท้าสตั๊ดแบบนี้แทบไม่เหมือนกับรองเท้าฟุตบอลในยุคปัจจุบันเลย มันมีน้ำหนักมาก โดยแต่ละข้างหนักพอๆ กับถุงน้ำตาลขนาดหนึ่งกิโลกรัม
ตัวรองเท้าทำจากหนังที่ยืดหยุ่น เพื่อให้การเคลื่อนไหวของเท้าผู้เล่นเป็นอิสระ ส่วนบนของรองเท้าในบริเวณข้อเท้ามีความหนาเป็นสองเท่า เพื่อป้องกันการกระแทกจากหัวรองเท้าที่แข็งมาก ซึ่งเป็นลักษณะเด่นของรองเท้าในยุคนั้น
หัวรองเท้าถูกทำจากหนังแข็งแบบทึบ ซึ่งแข็งมากจนในโฆษณาสมัยนั้นระบุว่า "ไม่สามารถแตกหักได้" ส่วนปุ่มรองเท้าทำจากไม้ก็อก ถูกตอกยึดกับพื้นรองเท้าด้วยตะปูในตำแหน่งที่เหมาะสม เพื่อป้องกันการลื่น
สายรัดที่ติดอยู่บนรองเท้าให้แรงยึดที่จำเป็นบริเวณข้อต่อของเท้า ขณะที่บริเวณส้นรองเท้าก็ถูกออกแบบมาเป็นพิเศษเพื่อไม่ให้ส้นเท้าผู้เล่นเลื่อนขึ้นด้านในของรองเท้า
รองเท้าประเภทนี้วางขายโดยบริษัท Freeman Hardy & Willis ซึ่งเป็นเครือร้านขายรองเท้าระดับประเทศที่มีสาขามากกว่า 500 แห่งทั่วสหราชอาณาจักร ในช่วงทศวรรษ 1920 ร้านของพวกเขาในเมืองเลสเตอร์ตั้งอยู่ที่ Cheapside, Granby Street และ High Street
จากโฆษณาในช่วงทศวรรษ 1920 ซึ่งบางชิ้นยังถูกเก็บรักษาไว้ในคลังสะสมของสโมสร แสดงให้เห็นว่ารองเท้าแบบนี้มีราคาสำหรับผู้ใหญ่ที่ 15 ชิลลิง 9 เพนนี และสำหรับเยาวชนที่ 14 ชิลลิง 9 เพนนี เมื่อเทียบเป็นมูลค่าในปัจจุบัน ราคาจะอยู่ที่ประมาณ 65 ปอนด์สำหรับผู้ใหญ่ และ 48 ปอนด์สำหรับเยาวชน โดยมักจะมีส่วนลด 7.5% หากสั่งซื้อครั้งละ 11 คู่หรือมากกว่า